Kościół św. Floriana
Drewniany kościół pod wezwaniem św. Floriana w Stalowej Woli przebył w ciągu parowiekowych dziejów dwa jakże różne etapy swojej egzystencji
Kaplica św. Anny
Wybudowanie pomocniczej kaplicy pw. św. Anny na zapleczu kościoła św. Floriana skutecznie usprawniło pracę duszpasterską w tutejszej parafii


O Parafii


Parafia św. Floriana w Stalowej Woli obejmuje obszar centrum miasta.

Należą do niej ulice:

  • Floriańska
  • gen. Okulickiego
  • ks. Skoczyńskiego
  • 1 sierpnia
  • Jana Pawła II (numery nieparzyste od 1 do 23)
  • Komisji Edukacji Narodowej (numery nieparzyste)
  • ks. Jerzego Popiełuszki (od 9 do 25).

Adres parafii:

Rzymskokatolicka Parafia p.w. św. Floriana Męczennika
ul. Floriańska 5
37-450 Stalowa Wola
telefon: (15) 842 08 85

Początki Stalowej Woli
W 1938 roku, na piaszczystych terenach obok ubogiej flisackiej wsi Pławo w Puszczy Sandomierskiej, zaczęto budowę Południowych Zakładów Przemysłowych według koncepcji tzw. COP. Współtwórcą i realizatorem był inż. Eugeniusz Kwiatkowski - znakomity polityk, chemik, minister przemysłu i handlu w latach 1926 - 1930, realizator budowy portu w Gdyni.

Równocześnie z budową elektrowni i huty "Stalowa Wola" rozpoczęto budowę osiedla mieszkaniowego o tej samej nazwie.

Osiedle Stalowa Wola weszło w skład parafii rozwadowskiej. Przed wojną na terenie Stalowej Woli były dwie kaplice. Wierni modlili się też w rozwadowskiej farze i w klasztornym kościele oo. Kapucynów. Najstarsi parafianie korzystali z Ochronki Dębickich Sióstr Służebniczek NMP w Pławie. Dla religijnych potrzeb stalowowolskiej ludności, której tuż przed wojną było ok. 5000 osób, we wnęce szatni Stalowowolskiego Gimnazjum (obecnie Szkoła Nr 2) ustawiono ołtarz, przy którym od sierpnia 1938 roku w każdą niedzielę odprawiali Mszę świętą księża z parafii rozwadowskiej.

Pod koniec roku 1938 powstał Komitet Budowy Kościoła w Stalowej Woli, którego organizatorem i kierownikiem był inż. B. C. Chudzyński, dyrektor budowlany zakładów przemysłowych.

W styczniu 1939 r. nowo powstające miasto otrzymało pierwszego kapłana. Był nim ks. Józef Skoczyński (lat 36), bardzo ceniony za swoją dotychczasową działalność duszpasterską i społeczną. Przed przybyciem do Stalowej Woli pracował jako katecheta w parafii Jeżowe. W Stalowej Woli ks. Skoczyński objął etat katechety w szkole podstawowej, a ks. bp Franciszek Barda zlecił mu budowę kościoła i organizowanie parafii w Stalowej Woli. Energiczny kapłan zamieszkał w Ochronce Sióstr Służebniczek w Pławie.

W maju 1939 r. powołano Komitet Organizacyjny Budowy Kościoła w Stalowej Woli. Ministerstwo Spraw Wojskowych, do którego należał teren Stalowej Woli, obiecało dać teren pod budowę kościoła. Rozpisano konkurs. Wstępne projekty opracowało sześciu architektów. Nie zostały one przyjęte przez Ministerstwo Spraw Wojskowych. Ponieważ sprawa przeciągała się, starano się o wybudowanie tymczasowej drewnianej kaplicy na terenie osiedla mieszkaniowego. Prace przygotowawcze przerwała wojna. Uzyskanej zgody na budowę nie zrealizowano. Przepadły także zgromadzone materiały budowlane i pieniądze. W czasie wojny Mszę świętą odprawiano w Kaplicy Ochronki Sióstr Służebniczek w Pławie. Od 24 kwietnia 1941 roku przechowywano tam Najświętszy Sakrament.

Przeniesienie kościoła ze Stanów
Ks. Skoczyński dowiedział się, że okupacyjne władze niemieckie wysiedlają całą wieś Stany, aby urządzić tam poligon wojskowy, na którym miały trwać próby z nową bronią V-l i V-2. Rozebrany miał być również drewniany kościół w Stanach, pochodzący z 1802 roku. Ks. Skoczyński poprosił władze okupacyjne o przeniesienie tego kościoła do Stalowej Woli. Poparł go w tym niemiecki dyrektor Zakładów Południowych inż. Kurt Scholze.

We wrześniu 1943 r. zaczęto przewozić do Stalowej Woli elementy kościoła ze Stanów. Pracami architektonicznymi, demontażowymi i ponownym montażem kierował mgr inż. Jan Bitny-Szlachta (jego postać upamiętnia dziś tablica w przedsionku kościoła). Prace zostały wykonane w ciągu 100 dni. 12 grudnia 1943 roku kościół został poświęcony i otrzymał tytuł św. Floriana, patrona hutników (dotychczas w Stanach nosił tytuł św. Jana Gwalberta). W tym samym dniu, w lasku obok elektrowni na Ozecie w Stalowej Woli Niemcy rozstrzelali 40 polskich mieszkańców Rozwadowa i Stalowej Woli za działalność konspiracyjną. W takiej scenerii powstawała nowa parafia.

Dekretem Kurii Biskupiej w Przemyślu z dnia 29 grudnia 1943 roku ks. Józef Skoczyński został mianowany wikariuszem pomocniczym parafii Rozwadów dla wykonywania czynności duszpasterskich i kancelaryjnych z własną pieczęcią urzędową. Kościół św. Floriana został potraktowany jako filialny i pomocniczy w stosunku do kościoła parafialnego w Rozwadowie. Przydzielona została do niego Stalowa Wola oraz Pławo, Chyły, Sudoły i Swoły. Mógł pomieścić zaledwie 1000 osób na 8000 wszystkich wiernych. Zgodnie ze wskazówkami proboszcza rozwadowskiego, ks. prał. Aleksandra Ziemiańskiego, w kościele św. Floriana w Stalowej Woli mogły odbywać się chrzty, śluby i pogrzeby. W każdą niedzielę odprawiano trzy Msze święte. Księdzu Skoczyńskiemu pomagał w duszpasterstwie kapucyn O. Bogumił Marecki.

Osiem miesięcy po poświęceniu kościoła, l sierpnia 1944 roku do Stalowej Woli wkroczyły wojska radzieckie. W nowych warunkach kościół początkowo cieszył się pewną swobodą. Pierwszym przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej w Stalowej Woli został wybrany ks. prałat Józef Skoczyński. Funkcję tę pełnił z dobrymi efektami do 1948 roku. W tym czasie wszystkie uroczystości państwowe, na przykład Święto Niepodległości 11 listopada, rozpoczynały się od Mszy świętej. Komunizm jednak coraz bardziej pokazywał swoje oblicze.

Próby budowy nowego kościoła
Dopiero rok 1956 przyniósł pewną ulgę. Wtedy to ks. Skoczyński podjął starania o budowę nowego kościoła, ponieważ dotychczasowy od początku nie wystarczał na potrzeby wciąż rosnącego miasta. Dnia 19 grudnia 1956 r. powstał Komitet Budowy Kościoła. Nowy kościół postanowiono zlokalizować na górce w przedłużeniu ulicy Obrońców Stalingradu, bowiem rozbudowa miasta była projektowana w kierunku Rozwadowa i Sanu. Plac pod budowę świątyni poświęcono 27 października 1957 roku. Miesiąc później, 18 listopada, postanowiono rozpisać konkurs na projekt nowego kościoła. Wykonanie projektu zlecono ośmiu inżynierom. W wyniku konkursu wybrano projekt prof. J. Bogusławskiego z Warszawy. Konstruktorem został mgr inż. Konstanty Jankowski z Warszawy. Prace przy wznoszeniu nowego kościoła trwały do roku 1961, kiedy to władze wojewódzkie nakazały przerwać budowę. Przez następnych kilka lat w środku miasta niszczały ledwo co wzniesione elementy zewnętrzne nowego kościoła Matki Bożej Królowej Polski.

Wyczerpany nadmiernym wysiłkiem przy budowie kościoła ks. Józef Skoczyński zapadł na nieuleczalną chorobę raka krtani i zmarł 20 listopada 1967 roku. Jego życie i działalność upamiętnia tablica umieszczona w przedsionku kościoła.

Drugi proboszcz parafii św. Floriana, ks. mgr Władysław Janowski (1967-1975) podjął starania o uzyskanie zezwolenia na kontynuację budowy. Mieszkańcy miasta wraz ze swoim proboszczem złożyli u naczelnych władz pisemną prośbę z 11 535 podpisami na 217 arkuszach. Po 10 latach usilnych starań - 12 listopada 1971 roku uzyskano pozwolenie na dokończenie budowy. Dwa lata później - 2 grudnia 1973 r. nowy kościół pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski poświęcił Arcybiskup Metropolita Krakowski Kardynał Karol Wojtyła, obecny Papież Jan Paweł II. Odtąd Stalowa Wola miała już dwa kościoły.

W 1975 roku nowym proboszczem parafii św. Floriana został ks. mgr Edward Frankowski, obecnie biskup pomocniczy diecezji sandomierskiej.
Pierwszy podział parafii
19 listopada 1977 r. parafia św. Floriana została podzielona na dwie części. Proboszczem nowej parafii Matki Bożej Królowej Polski (obecnie konkatedra) został dotychczasowy proboszcz parafii św. Floriana ks. E. Frankowski, a proboszczem macierzystej parafii św. Floriana został miejscowy wikariusz-katecheta, ks. Jan Kozioł, obecnie prałat i dziekan dekanatu Stalowa Wola Południe.

W 1979 r. wyremontowano i pokryto nowymi gontami dzwonnicę koło kościoła. W 1980 r. wykonano nowe ogrodzenie kościoła.

Kolejne podziały parafii
Dnia 12 września 1981 r. z parafii św. Floriana wydzielono parafię Trójcy Przenajświętszej, którą opiekują się Księża Michalici. Pierwszym proboszczem został dotychczasowy wikariusz par. św. Floriana - ks. Józef Ciaciek. Wcześniej już, bo w 1967 r., na Osiedlu Ozet powstała parafia Matki Bożej Różańcowej, a w 1973 r. część terytorium parafii św. Floriana weszła w skład nowo erygowanej parafii oo. Kapucynów w Rozwadowie. Później - w 1987 roku powstała parafia Opatrzności Bożej, której proboszczem został ks. Jerzy Warchoł. Od tego czasu obszar parafii św. Floriana ulegał już tylko drobnym modyfikacjom.

Budowa plebanii i kaplicy
W 1981 r. przy kościele św. Floriana rozpoczęto budowę domu parafialnego, obejmującego kaplicę św. Anny, 5 sal katechetycznych, przewiązkę i część mieszkalną. Obiekt zaprojektowali architekci: Bożena Knotz-Beda i Dionizy Beda ze Stalowej Woli, pod nadzorem architekt inż. Marceli Bednarczyk. Kaplicę i Dom Parafialny poświęcił ks. bp Ignacy Tokarczuk dnia 27 sierpnia 1983 r.
W latach osiemdziesiątych wykonano piękne ogrodzenie domu parafialnego i kaplicy św. Anny. W 1992 r. na czołowej ścianie kaplicy ułożono kolorową mozaikę, postawiono nowy ołtarz z marmuru kararyjskiego wraz z marmurową ambonką, zakupiono nowe mosiężne tabernakulum, czołową ścianę pokryto piękną mosiężną blachą imitującą blaski i ogniste języki wypływające od Boga.

Budowa Kościoła" Żródło Bożego Miłosierdzia"

Kaplica św. Anny została rozbudowana.Dzięki staraniom Ks. proboszcza Mariana Balickiego powstał Kościół "Żródło Miłosierdzia Bożego". Dokonano tego od czerwca 2014 do grudnia 2015 r.